مرجع مقالات اشغالگیر فاضلاب

شن و ماسه (Grit) شامل ذرات معدنی سنگین‌تر از مواد آلی است که معمولاً دارای چگالی در حدود ۲.۶۵ گرم بر سانتیمتر مکعب هستند. در حالی که شن‌گیرهای سنتی (ثقلی یا هوادهی‌شده) در حذف ذرات درشت و متوسط (بزرگ‌تر از ۰.۲ میلی‌متر) کارآمد هستند، حذف ذرات بسیار ریز (Fine Grit) که اغلب کمتر از ۰.۲ میلی‌متر قطر دارند، همچنان یک چالش بزرگ در تصفیه‌خانه‌های مدرن است. این شن‌های سبک و ریز، اگرچه به چشم نمی‌آیند، اما به دلیل حجم زیاد، به مرور زمان باعث فرسایش و سایش شدید تجهیزات می‌شوند.

برای مقابله با این چالش و ارتقاء کارایی پیش‌تصفیه، به‌ویژه پس از مرحله آشغال‌گیری، استفاده از فناوری‌های پیشرفته مانند چرخنده‌ها (Hydrocyclones) یک راهکار مؤثر است. هنگام خرید اشغال گیر فاضلاب برای حذف ذرات درشت، باید برنامه‌ریزی برای حذف ذرات ریز شن را نیز در مراحل بعدی در نظر گرفت.

۱. دلیل ناکارآمدی شن‌گیرهای سنتی در حذف شن ریز
راندمان شن‌گیرهای ثقلی مستقیماً به سرعت ته‌نشینی ذرات بستگی دارد. بر اساس قوانین فیزیک (مانند قانون استوکس)، سرعت ته‌نشینی با مجذور قطر ذره متناسب است: ذرات ریز با سرعت بسیار پایینی ته‌نشین می‌شوند.

سرعت جریان بالا: برای حذف شن‌های درشت، سرعت جریان در شن‌گیرها کاهش می‌یابد. اما اگر سرعت بیش از حد کاهش یابد تا شن ریز هم ته‌نشین شود، مواد آلی نیز همراه با آن ته‌نشین شده و خلوص شن جداشده به شدت کاهش می‌یابد و مشکلات بو و تجزیه را به همراه دارد.

اندازه کوچک: ذرات زیر ۰.۲ میلی‌متر دارای اینرسی کمتری هستند و توسط جریان‌های آشفته فاضلاب به راحتی معلق باقی می‌مانند.

این شن‌های ریز، با عبور از مراحل اولیه، به پمپ‌های لجن، سانتریفیوژها، و سایر تجهیزات مکانیکی حساس در مراحل ثانویه و ثالثیه آسیب می‌زنند.

۲. اصول عملکرد چرخنده‌ها (Hydrocyclones)
چرخنده‌ها، جداکننده‌های گریز از مرکز هستند که از نیروی سانتریفیوژ (گریز از مرکز) برای جداسازی ذرات ریز از مایع استفاده می‌کنند.

الف. ایجاد نیروی سانتریفیوژ
فاضلاب (که معمولاً ابتدا غلظت شن آن در یک مخزن پمپ شده افزایش یافته است) با فشار و به صورت مماس از طریق ورودی جانبی به بدنه استوانه‌ای شکل چرخنده پمپ می‌شود. این تزریق مماس، یک جریان گردابی با سرعت بالا (Vortex) در داخل محفظه ایجاد می‌کند.

ب. جداسازی ذرات
نیروی سانتریفیوژ ایجادشده، ده‌ها هزار برابر نیروی گرانش است.

شن سنگین: ذرات سنگین شن (حتی ریزترین آن‌ها) تحت تأثیر این نیروی قوی به سمت دیواره‌های چرخنده پرتاب شده و به سمت پایین، به مخروط خروجی (Underflow) هدایت می‌شوند و از طریق یک شیر تخلیه خارج می‌گردند.

مایع سبک‌تر: مایع و مواد آلی سبک‌تر (مانند فاضلاب و لجن) به سمت مرکز گرداب کشیده شده و از طریق یک لوله مرکزی که به سمت بالا باز می‌شود (Vortex Finder/Overflow)، خارج می‌گردند.

۳. مزایای استفاده از چرخنده‌ها
چرخنده‌ها به عنوان یک مرحله تکمیلی پس از شن‌گیر اولیه، مزایای قابل توجهی دارند:

راندمان بالا در شن ریز: چرخنده‌ها به دلیل استفاده از نیروی گریز از مرکز، برای جداسازی ذرات تا اندازه ۵۰ میکرومتر (۰.۰۵ میلی‌متر) بسیار مؤثر هستند.

کاهش فضای مورد نیاز: برخلاف شن‌گیرهای سنتی که به کانال‌ها و مخازن بزرگ نیاز دارند، چرخنده‌ها ابعاد بسیار کوچک‌تری دارند و فضای کمتری را اشغال می‌کنند.

افزایش خلوص شن: چرخنده‌ها مواد آلی را به طور مؤثری از شن جدا می‌کنند و شن خروجی بسیار خالص‌تر (با کاهش ۹۰ درصدی مواد آلی) و مناسب‌تر برای دفع یا استفاده مجدد است.

۴. ملاحظات فنی و چالش‌ها
استفاده از چرخنده‌ها چالش‌های خاص خود را دارد:

الف. سایش بالا (High Abrasion)
به دلیل حرکت با سرعت بالای ذرات ساینده، چرخنده‌ها به طور بالقوه مستعد سایش سریع داخلی هستند.

راهکار: دیواره‌های داخلی چرخنده‌ها باید با مواد مقاوم در برابر سایش (مانند پلی‌اورتان، سرامیک یا لاستیک‌های مخصوص) پوشیده شوند تا عمر مفید دستگاه افزایش یابد.

ب. نیاز به پمپاژ (Energy Consumption)
عملکرد چرخنده‌ها نیازمند پمپاژ فاضلاب با فشار بالا به داخل واحد است که این امر هزینه‌های انرژی عملیاتی (OPEX) را در مقایسه با شن‌گیرهای ثقلی افزایش می‌دهد.

ج. لزوم پیش‌تصفیه مناسب
چرخنده‌ها به مواد جامد بزرگ یا الیافی حساس هستند و توسط آشغال‌هایی که از آشغال‌گیرهای بالادستی عبور کرده‌اند، به راحتی مسدود می‌شوند. بنابراین، کارایی چرخنده به طور مستقیم به عملکرد آشغال‌گیر ریز (Fine Screen) که قبل از آن نصب می‌شود، بستگی دارد.

۵. پیوند به خرید اشغالگیر فاضلاب
در یک تصفیه‌خانه با استانداردهای بالا، آشغال‌گیرهای درشت، پمپ‌ها و تجهیزات اولیه را حفاظت می‌کنند، در حالی که آشغال‌گیرهای ریز (Fine Screens) قبل از چرخنده‌ها قرار می‌گیرند تا الیاف و ذرات ریز آلی را حذف کرده و از انسداد و اختلال در عملکرد چرخنده‌ها جلوگیری کنند. بنابراین، هنگام خرید اشغالگیر فاضلاب برای یک سیستم تصفیه جامع، باید اطمینان حاصل شود که راندمان حذف ذرات ریز و الیافی در آشغال‌گیر، سطح حفاظت لازم برای واحدهای حساس پایین‌دستی مانند چرخنده‌ها را فراهم می‌کند.

۶. نتیجه‌گیری انتخاب فناوری
استفاده از چرخنده‌ها یک راهکار ثابت شده و پیشرفته برای مواجهه با چالش حذف شن و ماسه سبک در تصفیه‌خانه‌ها است. این فناوری با افزایش چندین برابری نیروی جداسازی نسبت به نیروی گرانش، تضمین می‌کند که ذرات ریز ساینده از جریان خارج شده و از آسیب‌های گران‌قیمت به تجهیزات در مراحل ثانویه و لجن‌گیری جلوگیری شود. با توجه به اهمیت حذف مؤثر شن ریز در طول عمر تجهیزات، سرمایه‌گذاری در چرخنده‌ها، علیرغم هزینه‌های عملیاتی بالاتر برای پمپاژ، یک توجیه اقتصادی قوی در بلندمدت دارد.

✅ نتیجه‌گیری
حذف شن و ماسه سبک (Fine Grit) که کمتر از ۰.۲ میلی‌متر قطر دارند، چالش اصلی شن‌گیرهای سنتی است. چرخنده‌ها (Hydrocyclones) با استفاده از نیروی گریز از مرکز قوی، یک راهکار مؤثر برای جداسازی این ذرات ریز ساینده هستند، که از فرسایش و خرابی تجهیزات مکانیکی (مانند پمپ‌ها و سانتریفیوژها) در پایین‌دست جلوگیری می‌کنند. راندمان چرخنده‌ها در جداسازی ذرات تا ۵۰ میکرومتر بسیار بالا است، اما نیاز به انرژی برای پمپاژ و مقاومت دیواره‌ها در برابر سایش بالا، از ملاحظات فنی مهم در بهره‌برداری هستند. در زمان خرید اشغالگیر فاضلاب، باید آشغال‌گیرهای ریز را برای حفاظت از چرخنده‌ها در برابر انسداد توسط الیاف در نظر گرفت.

آشغال‌گیرها، اولین مرحله تصفیه فیزیکی، بر اساس اندازه روزنه (Screen Opening Size) و مکانیزم جداسازی به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند. انتخاب نوع آشغال‌گیر، یک تصمیم حیاتی است که مستقیماً بر میزان حفاظت از تجهیزات پایین‌دستی و راندمان کلی فرآیند تصفیه تأثیر می‌گذارد. دو نوع رایج و اساسی آشغال‌گیر عبارتند از: آشغال‌گیرهای میله‌ای (Bar Screens) و آشغال‌گیرهای مشبک (Mesh Screens).

تفاوت اصلی بین این دو نوع، در اندازه ذراتی است که می‌توانند حذف کنند و میزان اختلاف سطحی است که در جریان فاضلاب ایجاد می‌کنند. هنگام خرید اشغال گیر فاضلاب مهندسان باید تعیین کنند که آیا هدف اصلی حذف جامدات درشت برای محافظت از پمپ‌ها است یا حذف الیاف و ذرات ریز برای محافظت از فرآیندهای حساس بیولوژیکی (مانند رآکتورهای غشایی).

۱. آشغال‌گیرهای میله‌ای (Bar Screens)

آشغال‌گیرهای میله‌ای که به عنوان آشغال‌گیرهای درشت (Coarse Screens) نیز شناخته می‌شوند، اولین خط دفاعی در تصفیه‌خانه‌ها هستند.

الف. مشخصات فنی

• اندازه روزنه: فاصله بین میله‌ها معمولاً بین ۶ میلی‌متر تا ۷۵ میلی‌متر است.

• ساختار: شامل مجموعه‌ای از میله‌های فلزی موازی است که با شیب خاصی در کانال فاضلاب قرار می‌گیرند.

• هدف اصلی: حذف مواد جامد درشت مانند چوب، سنگ، بطری‌ها، تکه‌های پلاستیک بزرگ، و منسوجات بزرگ که می‌توانند به پمپ‌های بالادست و پایین‌دست آسیب مکانیکی وارد کنند.

ب. مکانیزم تمیزکاری

• دستی: برای دبی‌های کوچک یا آشغال‌گیرهای پشتیبان (Standby)، تمیزکاری با استفاده از چنگک دستی انجام می‌شود.

• مکانیکی (چنگکی): برای دبی‌های بالا، از چنگک‌های متحرک استفاده می‌شود که به صورت خودکار یا با سیگنال سنسور اختلاف سطح، آشغال‌ها را از روی میله‌ها جمع‌آوری و به نوار نقاله منتقل می‌کنند.

ج. مزایا و معایب

• مزیت: ایجاد حداقل اختلاف سطح هیدرولیکی در جریان فاضلاب. قابلیت مدیریت حجم بسیار بالای آب و شوک‌های هیدرولیکی.

• معایب: راندمان پایین در حذف الیاف، مو و ذرات ریزتر (زیر ۶ میلی‌متر).

۲. آشغال‌گیرهای مشبک (Mesh/Fine Screens)

آشغال‌گیرهای مشبک که به عنوان آشغال‌گیرهای ریز (Fine Screens) نیز شناخته می‌شوند، برای تصفیه پیشرفته‌تر طراحی شده‌اند و معمولاً در مرحله دوم تصفیه مقدماتی قرار می‌گیرند.

الف. مشخصات فنی

• اندازه روزنه: روزنه‌ها بسیار کوچکتر و معمولاً بین ۰.۲ میلی‌متر تا ۶ میلی‌متر هستند.

• ساختار: از صفحات مشبک، سوراخ‌دار (Perforated Plates) یا پارچه فیلتراسیون تشکیل شده‌اند و دارای سطح مؤثر بسیار بیشتری هستند.

• هدف اصلی: حذف ذرات ریز، مو، الیاف، بذر و سایر موادی که می‌توانند باعث گرفتگی دیفیوزرها، اختلال در فرآیند بیولوژیکی یا گرفتگی غشاهای MBR شوند.

ب. مکانیزم تمیزکاری

این نوع آشغال‌گیر تقریباً همیشه به صورت مکانیکی و خودکار کار می‌کند، زیرا روزنه‌های کوچک به سرعت توسط مواد جامد مسدود می‌شوند.

• نوع درام چرخشی (Drum Screen): فاضلاب از داخل یک درام مشبک چرخشی عبور می‌کند و مواد جامد روی سطح داخلی درام به دام می‌افتند و سپس توسط جت‌های آب شستشو داده می‌شوند.

• نوع پلکانی (Step Screen): از صفحات متحرک که به صورت پلکانی مواد جامد را به سمت بالا حرکت می‌دهند، استفاده می‌شود.

ج. مزایا و معایب

• مزیت: راندمان جداسازی بسیار بالا برای ذرات ریز، حفاظت عالی از تجهیزات حساس پایین‌دستی.

• معایب: ایجاد اختلاف سطح هیدرولیکی قابل توجه (افزایش ارتفاع آب در بالادست) و نیاز به تمیزکاری مداوم و خودکار برای جلوگیری از انسداد کامل.

۳. انتخاب استراتژیک هنگام خرید آشغال گیر فاضلاب

انتخاب بین آشغال‌گیر میله‌ای و مشبک، به حساسیت تجهیزات پایین‌دستی بستگی دارد:

۴. راه‌حل دو مرحله‌ای (Two-Stage Screening)

در تصفیه‌خانه‌های بزرگ و مدرن، بهترین راهکار استفاده از دو مرحله آشغال‌گیری متوالی است:

1. مرحله اول (Bar Screen): برای حذف جامدات درشت و محافظت از تجهیزات مکانیکی مرحله دوم (آشغال‌گیر ریز).

2. مرحله دوم (Fine Screen): برای حذف مواد ریز باقی‌مانده و الیاف به منظور حفاظت از فرآیندهای بیولوژیکی و غشاهای MBR.

۵. تأثیر بر نگهداری و مصرف انرژی

آشغال‌گیرهای مشبک به دلیل اندازه روزنه کوچک، نیازمند شستشو و تمیزکاری بسیار مکررتری هستند که این امر می‌تواند مصرف برق موتورها را نسبت به آشغال‌گیرهای میله‌ای افزایش دهد. با این حال، هزینه این انرژی اضافی در برابر آسیب‌های جبران‌ناپذیر به غشاهای MBR که توسط الیاف ریز ایجاد می‌شود، کاملاً توجیه‌پذیر است. سیستم کنترلی هوشمند باید سرعت تمیزکاری را بر اساس اختلاف سطح تنظیم کند تا مصرف انرژی بهینه شود.

نتیجه‌گیری

انتخاب بین آشغال‌گیرهای میله‌ای و مشبک باید بر اساس اندازه ذراتی باشد که باید حذف شوند و حساسیت تجهیزات پایین‌دستی. آشغال‌گیر میله‌ای (درشت) عمدتاً برای محافظت از پمپ‌ها در برابر اجسام بزرگ طراحی شده، در حالی که آشغال‌گیر مشبک (ریز) برای محافظت از فرآیندهای بیولوژیکی و غشاهای MBR در برابر الیاف و مواد ریزتر حیاتی است. هنگام خرید آشغال گیر فاضلاب، در نظر گرفتن یک رویکرد دو مرحله‌ای (استفاده متوالی از هر دو نوع) بهترین راه برای تضمین حداکثر راندمان جداسازی، کاهش هزینه‌های تعمیر و نگهداری، و پایداری بلندمدت کل سیستم تصفیه است.

آشغال‌گیرها، به عنوان اولین واحد فیزیکی در تصفیه‌خانه‌های فاضلاب، اغلب در یک کانال باز بتنی (Open Channel) نصب می‌شوند. موفقیت عملیاتی یک آشغال‌گیر مکانیکی، صرفاً به کیفیت و کارایی دستگاه بستگی ندارد؛ بلکه به طور حیاتی به طراحی هیدرولیکی کانال و توانایی حفظ سرعت جریان بهینه (Optimum Flow Velocity) در آن مرتبط است. سرعت جریان نامناسب در کانال آشغال‌گیر می‌تواند منجر به دو مشکل عمده شود: اگر سرعت جریان بیش از حد کم باشد، مواد جامد معدنی (شن و ماسه) و آلی در کف کانال ته‌نشین می‌شوند که به مرور زمان باعث کاهش سطح مقطع و اختلال در جریان می‌گردد. اگر سرعت جریان بیش از حد زیاد باشد، این جریان می‌تواند آشغال‌های جمع شده روی میله‌ها را به زیر یا از طریق صفحه آشغال‌گیر هل دهد (شستشوی آشغال - Screenings Washout) و آن‌ها را به فرآیندهای پایین‌دست منتقل کند. بنابراین، در فرآیند خرید اشغال گیر فاضلاب توجه به ابعاد و هیدرولیک کانال، یک ملاحظه مهندسی اولیه و حیاتی است. این مقاله به بررسی ملاحظات کلیدی طراحی هیدرولیکی کانال، با تمرکز بر بهینه‌سازی سرعت جریان برای عملکرد موفق آشغال‌گیر می‌پردازد.

📏 اصول هیدرولیکی کانال و سرعت بهینه
هدف اصلی در طراحی کانال آشغال‌گیر، حفظ یک سرعت جریان تقریباً ثابت و یکنواخت در یک محدوده خاص، علیرغم نوسانات دبی فاضلاب ورودی است.

۱. محدوده سرعت بهینه (Design Velocity)
بهترین عملکرد آشغال‌گیر در سرعتی است که تعادل بین جلوگیری از ته‌نشینی و جلوگیری از شستشوی آشغال برقرار شود:

حداقل سرعت (جلوگیری از ته‌نشینی): سرعت نباید کمتر از ۰.۴ متر بر ثانیه باشد. سرعت زیر این حد، باعث ته‌نشینی شن و ماسه و لجن آلی در کف کانال می‌شود.

حداکثر سرعت (جلوگیری از شستشو): سرعت نباید بیش از ۰.۹ تا ۱.۲ متر بر ثانیه باشد (بسته به نوع آشغال‌گیر و اندازه میله‌ها). سرعت‌های بالاتر، به ویژه در زمان اوج دبی و تجمع آشغال روی صفحه، می‌تواند باعث شود آشغال‌ها با فشار از صفحه عبور کنند.

سرعت طراحی معمول: معمولاً سرعت اسمی برای طراحی اولیه بین ۰.۶ تا ۰.۹ متر بر ثانیه انتخاب می‌شود.

۲. مساحت جریان و ارتفاع آب
از آنجایی که دبی جریان (Q) برابر است با حاصل ضرب مساحت سطح مقطع جریان (A) در سرعت (V)، یعنیQ = A \times V، برای حفظ سرعت جریان ثابت در دبی‌های متغیر، ارتفاع آب در کانال باید تغییر کند.

طراحی مقطع کانال: کانال‌ها اغلب به گونه‌ای طراحی می‌شوند که با تغییر ارتفاع آب در ورودی (ناشی از تغییر دبی)، عرض مؤثر کانال در سطح آب تغییر کند تا مساحت A به صورت متناسب تغییر کرده و سرعت V در حد بهینه باقی بماند.

📐 ملاحظات طراحی هندسی کانال
برای انطباق با سرعت جریان بهینه و تسهیل نصب و نگهداری، هندسه کانال باید به دقت طراحی شود:

۱. همگرایی و واگرایی (Convergence and Divergence)
برای نصب آشغال‌گیر در کانال، معمولاً عرض کانال کاهش می‌یابد.

ورودی کانال (Upstream): کانال باید به صورت تدریجی (با زاویه همگرایی کم) باریک شود تا از ایجاد آشفتگی ناگهانی و ته‌نشینی در ورودی آشغال‌گیر جلوگیری شود.

خروجی کانال (Downstream): کانال پس از آشغال‌گیر باید به تدریج به عرض اولیه خود بازگردد (واگرایی) تا بازیابی فشار به آرامی صورت گیرد و دوباره سرعت از حد ته‌نشینی پایین نیاید.

۲. تنظیم محل قرارگیری آشغال‌گیر
آشغال‌گیر باید کاملاً در وسط کانال قرار گیرد تا توزیع جریان یکنواخت باشد و از ایجاد کانال‌زنی (Channeling) و جریان‌های جانبی جلوگیری شود.

۳. تراز کف کانال
در طراحی‌های مدرن، برای جلوگیری از ته‌نشینی شن و ماسه در جلوی آشغال‌گیر، اغلب از یک اختلاف ارتفاع کوچک یا یک قیف جمع‌آوری (Grit Hopper) درست قبل از آشغال‌گیر استفاده می‌شود تا شن و ماسه‌ای که به هر دلیلی ته‌نشین شده‌اند، به سمت محل جمع‌آوری هدایت شوند.

🚧 ملاحظات عملیاتی و نگهداری
طراحی کانال باید فرآیند نگهداری آشغال‌گیر را نیز تسهیل کند:

۱. فضای کاری و پلتفرم (Working Space)
باید یک پلتفرم یا سکوی کار ایمن و کافی در بالای کانال برای اپراتورهای تمیزکاری و تکنسین‌های نگهداری آشغال‌گیر مکانیکی در نظر گرفته شود. این فضا باید شامل دسترسی آسان به قیف جمع‌آوری آشغال جداشده نیز باشد.

۲. کانال بای‌پس (Bypass Channel)
تمام آشغال‌گیرهای مکانیکی باید به یک کانال بای‌پس اضطراری مجهز باشند.

عملکرد: این کانال با یک آشغال‌گیر میله‌ای دستی یا یک آشغال‌گیر مکانیکی پشتیبان تجهیز می‌شود تا در صورت خرابی، قطع برق یا افت هد بیش از حد در آشغال‌گیر اصلی، جریان فاضلاب از طریق آن هدایت شود تا از سرریز فاضلاب خام به محیط جلوگیری گردد.

تجهیزات بای‌پس: کانال بای‌پس معمولاً توسط یک دریچه کنترل می‌شود که به صورت خودکار یا دستی در صورت بالا رفتن سطح آب ورودی (نشانگر گرفتگی) باز می‌شود.

۳. کنترل افت هد (Head Loss Management)
گرفتگی آشغال‌گیر به طور مستقیم باعث افزایش سطح آب بالادست می‌شود. برای اطمینان از عملکرد مؤثر، باید حداکثر افت هد قابل قبول (معمولاً زیر ۰.۳ متر) برای کانال و آشغال‌گیر تعیین و سیستم پایش سطح آب (Level Sensor) برای فعال‌سازی مکانیسم تمیزکاری یا فعال‌سازی کانال بای‌پس نصب شود.

توجیه اقتصادی در خرید آشغال گیر فاضلاب و طراحی کانال
در فرآیند خرید آشغال گیر فاضلاب، مهندسی ضعیف کانال، هزینه‌های بلندمدت هنگفتی را به دنبال دارد.

کاهش هزینه‌های لایروبی: حفظ سرعت بهینه (بالای ۰.۴ متر بر ثانیه) در کانال، از ته‌نشینی شن و ماسه و لجن جلوگیری می‌کند و نیاز به لایروبی دوره‌ای کانال و ورودی تصفیه‌خانه را کاهش می‌دهد.

بهینه‌سازی عملکرد مکانیکی: عملکرد آشغال‌گیر مکانیکی در سرعت‌های بهینه، استرس کمتری بر قطعات مکانیکی وارد می‌کند و عمر مفید آن را افزایش می‌دهد.

جلوگیری از جریمه: با طراحی کانال بای‌پس مناسب و مدیریت افت هد، از سرریز فاضلاب خام جلوگیری شده و ریسک جریمه‌های زیست‌محیطی کاهش می‌یابد.

نتیجه‌گیری
طراحی هیدرولیکی کانال باز که آشغال‌گیر فاضلاب در آن نصب می‌شود، به اندازه خود دستگاه اهمیت دارد. کلید طراحی موفق، بهینه‌سازی سرعت جریان در محدوده ۰.۶ تا ۰.۹ متر بر ثانیه است تا هم از ته‌نشینی مواد جامد در کف (سرعت‌های کمتر از ۰.۴ متر بر ثانیه) و هم از شستشوی آشغال از روی صفحه (سرعت‌های بالاتر از ۱.۲ متر بر ثانیه) جلوگیری شود. طراحی باید شامل همگرایی و واگرایی تدریجی کانال، فضای کاری ایمن و کانال بای‌پس اضطراری مجهز به آشغال‌گیر پشتیبان باشد. در فرآیند خرید آشغال گیر فاضلاب، باید تأکید شود که تأمین‌کننده، مشخصات هیدرولیکی دقیق و سازگار با کانال طراحی شده را ارائه دهد، زیرا این هماهنگی، تضمین‌کننده پایداری عملکرد آشغال‌گیر در طول عمر سیستم است.